การประกันชีวิตแบบตลอดชีพแตกต่างกับการประกันชีวิตแบบสะสมทรัพย์ ดังนี้
 
1.  การประกันชีวิตแบบตลอดชีพเป็นการประกันชีวิตที่ให้ความคุ้มครองระยะยาว คือ ตลอดชีวิตของผู้เอาประกัน ส่วนการประกันชีวิตแบบสะสมทรัพย์เป็นการประกันชีวิตที่ให้ความคุ้มครองภายในระยะเวลาของสัญญา เช่น  10 ปี 20 ปี หรือจนถึงผู้เอาประกันมีชีวิตครบ 60 ปี เป็นต้น

2. การประกันชีวิตแบบตลอดชีพและแบบสะสมทรัพย์  แม้ว่าจะเป็นการประกันชีวิตที่ให้ทั้งความคุ้มครองและเป็นการออมทรัพย์ด้วยในขณะเดียวกันก็ตามแต่มีข้อแตกต่างกันตรงที่ว่าการประกันชีวิตแบบตลอดชีพให้ประโยชน์ในด้านความคุ้มครองมากกว่าการออมทรัพย์ แต่การประกันชีวิตแบบสะสมทรัพย์ให้ประโยชน์ในด้านการออมทรัพย์มากกว่าความคุ้มครอง

3.  วัตถุประสงค์ของการประกันชีวิตแบบตลอดชีพก็เพื่อให้ความคุ้มครองแก่ผู้ที่อยู่ในอุปการะของผู้เอาประกัน โดยบริษัทจะจ่ายจำนวนเงินซึ่งเอาประกันไว้ให้กับผู้รับประโยชน์ เมื่อผู้เอาประกันถึงแก่ความตาย โดยไม่คำนึงว่าผู้เอาประกันจะถึงแก่ความตายลงเมื่อใด ส่วนการประกันชีวิตแบบสะสมทรัพย์มีวัตถุประสงค์ทั้งในด้าน ให้ความคุ้มครองแก่ผู้ที่อยู่ในอุปการะของผู้เอาประกันและให้ความคุ้มครองแก่ผู้เอาประกันในขณะเดียวกัน กล่าวคือ ถ้าผู้เอาประกันถึงแก่ความตายลงภายในระยะเวลาของสัญญา บริษัทก็จะจ่ายจำนวนเงินซึ่งเอาประกันไว้ให้กับผู้รับประโยชน์ แต่ถ้าผู้เอาประกันยังคงมีชีวิตรอดอยู่จนครบกำหนดสัญญา บริษัทก็จะจ่ายจำนวนเงินซึ่งเอาประกันไว้ให้กับตัวผู้เอาประกันเอง

4.  การประกันแบบตลอดชีพมีอัตราเบี้ยประกันต่ำกว่าการประกันแบบสะสมทรัพย์

ผู้ที่อยู่ในวัยหนุ่มสาวมีลูกยังเล็ก ๆ มีรายได้ยังไม่มากนัก ควรทำประกันชีวิตแบบตลอดชีพเพื่อให้ความคุ้มครองแก่ผู้ที่อยู่ในอุปการะ ส่วนผู้ที่มีอายุอยู่ในวัยกลางคน เช่น 40 ปี มีรายได้ค่อนข้างสูง อาจเลือกทำประกันชีวิตแบบตลอดชีพหรือแบบสะสมทรัพย์ก็ได้ ถ้าเลือกแบบสะสมทรัพย์ ควรเลือกแบบที่มีอายุครบสัญญาเมื่อผู้เอาประกันมีอายุครบ 60 ปี เพราะเมื่อตนเองมีอายุครบ 60 ปี จะได้รับจำนวนเงินซึ่งเอาประกันไว้เป็นค่าใช้จ่ายในยามชรา